Rybka

Mielismy dwie rybki. Mielismy, bo jedna nie przetrwala i pod moja i Lucji nieobecnosc odeszla od nas. Po powrocie do domu, Lucja, zauwazywszy brak rybki pyta Tate, gdzie ona teraz jest. Na odpowiedz, ze poplynela do morza Lucji wyraznie opadly rece, przewrocila oczami i zrezygnowana rzucila "no przeciez ona jest slodkowodna"...

Byl tez ciag dalszy.
L: Tato a jak ta rybka dostala sie do morza?
T: Rura kanalizacyjna...
L: Jak? Wykopales ja?

[no comment]

Ja: Łucja, gdzie jest zakrętka od Twojej wody?
Ł: No to przypomnij sobie, gdzie ją położyłaś...

Biedronki i inne...

Łucja: Mamo czy jak przemalowałaś pokój to zabrałaś ten żyrandol z biedronkami?
Mama: Tak, był już strasznie brudny i pożółkły... Trzeba go było wyrzucic...
Łucja: A czy mozesz mi na tym nowym też coś namalowac?...
Mama: A co byś chciała?
Łucja: Moze znów biedronki, albo motylki, albo coś innego fajnego... np. kleszcze...

(Nie)zasłużony odpoczynek

Babcia wybrała sie na łąke, po cieżkim tygodniu w pracy, posiedziec na słońcu i poodpoczywac troche, a potem przyjechala do nas...
Łucja: Babciu zrobiłaś mi ten album ze zdjęciami z wakacji, który mi obiecałaś?
Babcia: Niestety, kochanie jeszcze nie zrobiłam, wiesz, miałam dużo pracy i nie miałam czasu...
Łucja: A na łąke to pojechałaś...

Sumienie matki musi wiele wytrzymac...

Po obiedzie, który jedni zjedli a inni nie zjedli, zaproponowalam lodziki. Oczywiscie tylko tej pierwszej grupie, na co druga grupa w osobie Łucji uderzyła w ton rozpaczy... Płacze, nikt nie zwraca uwagi, krzyczy, nikt nie zwraca uwagi. W koncu została poproszona o póście do swojego pokoju. Poszła, uspokoiła się, wraca i z porażającym smutkiem w oczach pyta: "Czy Ty będziesz się dobrze czuła jak będziesz sobie jadła te lody a ja będę tu płakała???"

Dzieci w chmurach

Pokój od nowa

I żyrafa, która mieszka w niebie

I latawiec się zaplątał...

I Igi odlatuje...

Generation alpha?

O tym, że młodsze pokolenia coraz bardziej różnią się od swoich rodziców wie już chyba każdy. I, że dzieciaki coraz wcześniej uświadamiają sobie istnienie globalnej społeczności. I, że technologia dociera do nich szybciej i łatwiej i jest dla nich bardziej naturalna...
Dzisiaj właśnie dopadła mnie ta rzeczywistość.
Igor płacze za swoim ulubionym kubkiem, który właśnie włożyłam do zmywarki. No i nie daje sobie wytłumaczyć, że jest brudny i będzie się myć. Więc mówię dobitnym tonem: "Kubeczek dostaniesz później bo jest teraz brudny, i kropka". Na co wpada Łucja i równie dobitnym tonem oznajmia: "No właśnie, kropka pl"